پس از حسين ( ع ) بامامت على ( ع ) كه صاحب نشان امامت است قائل آمدم چه امام سجاد براى اسلام و آئين ، ستونى استوار است . خدا حقيقتى را بر من آشكار نمود كه به پايان بردن آن را از او خواستارم تا در سختيهاى رستاخيز او را با همين اعتقاد ملاقات كنم . 4 - سخن مفيد : در « فصول المختاره » صفحهء 93 فرموده است : يكى از كيسانيان ابو هاشم اسماعيل بن محمّد حميرى شاعر - رحمه اللَّه - بود وى را در آئين كيسانى اشعار بسيارى بوده است ، سپس از مذهب كيسانى برگشته و از آن برائت جسته و به دين حق گرويده است . چه ابو عبد اللَّه جعفر بن محمّد ( ع ) او را به امامت خود فرا خواند و وجوب طاعت خويش را بر او آشكار فرمود و او سخن امام را پذيرفت و معتقد به نظام امامت شد و از گمراهى رهيد . و او را در اين باره نيز ، اشعارى معروف است و از سروده‌هاى او دربارهء امامت محمّد « رضوان اللَّه عليه » و آئين كيسانيه اين شعر است : اى زندهء مقيم در شعب رضوى . سخن مفيد به اينجا مىرسد كه مىگويد : و سيّد را در بازگشت به سوى حق و گسستن از آئين كيسانى اين اشعار است : تجعفرت باسم اللَّه و اللَّه اكبر و ايقنت ان اللَّه يعفو و يغفر و دنت بدين غير ما كنت داينا ( تا پايان قصيده اى كه گذشت با كمى اختلاف ) و در فصلى از ارشاد گفته است : چون به سيد اسماعيل بن محمّد حميرى - رحمه اللَّه - خبر رسيد كه ابى عبد اللَّه گفتارش را انكار فرموده و وى را به نظام امامت فرا خوانده‌اند ، از آئين كيسانى برگشت و دربارهء آن امام ( يعنى امام صادق ) چنين گفت : ايا راكبا نحو المدينة جسرة عذافرة يطوى بها كل سبسب آنگاه 13 بيت را ياد كرده و گفته است : اين شعر دليل بر بازگشت سيد از مذهب كيسانى و قائل شدن وى به امامت امام صادق ( ع ) است و در زمان امام صادق ( ع ) وجوه دعوت از جانب شيعه به امامت آن حضرت و قول به غيبت امام زمان و